2 list do Tymoteusza (2Tm 2)

2 list do Tymoteusza

|1|2|3|4|

(1) Ty więc, synu mój, wzmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Isusie,

(2) A co słyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, to przekaż ludziom godnym zaufania, którzy będą zdolni i innych nauczać.

(3) Cierp wespół ze mną jako dobry żołnierz Chrystusa Isusa.

(4) Żaden żołnierz nie daje się wplątać w sprawy doczesnego życia, aby się podobać temu, który go do wojska powołał.

(5) Bo nawet jeśli ktoś staje do zapasów, nie otrzymuje wieńca, jeżeli nie walczy prawidłowo.

(6) Rolnik, który pracuje, powinien najpierw korzystać z plonów.

(7) Rozważ, co mówię, a Pan da ci właściwe zrozumienie wszystkiego.

(8) Miej w pamięci Isusa Chrystusa, który został wskrzeszony z martwych, jest z rodu Dawidowego, według mojej ewangelii,

(9) Dla której cierpię niczym złoczyńca aż do więzów, ale Słowo Boże nie jest związane;

(10) Dlatego wszystko znoszę przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia, które jest w Chrystusie Isusie, wraz z chwałą wiekuistą.

(11) Prawdziwa to mowa: Jeśli bowiem z nim umarliśmy, z nim też żyć będziemy;

(12) Jeśli z nim wytrwamy, z nim też królować będziemy; jeśli się go zaprzemy, i On się nas zaprze;

(13) Jeśli my nie dochowujemy wiary, On pozostaje wierny, albowiem samego siebie zaprzeć się nie może.

(14) To przypominaj, zaklinając ich przed Bogiem, aby się nie wdawali w spory o słowa, bo to jest bezużyteczne, a tylko słuchaczy do zguby przywodzi.

(15) Staraj się usilnie o to, abyś mógł stanąć przed Bogiem jako wypróbowany i nienaganny pracownik, który wykłada należycie słowo prawdy.

(16) A pospolitej, pustej mowy unikaj, bo ci którzy się nią posługują, będą się pogrążali w coraz większą bezbożność,

(17) A nauka ich szerzyć się będzie jak zgorzel; do nich należy Hymeneusz i Filetos,

(18) Którzy z drogi prawdy zboczyli, powiadając, że zmartwychwstanie już się dokonało, przez co podważają wiarę niektórych.

(19) Wszakże fundament Boży stoi niewzruszony, a ma tę pieczęć na sobie: Zna Pan tych, którzy są jego, i: Niech odstąpi od niesprawiedliwości każdy, kto wzywa imienia Pańskiego.

(20) W wielkim zaś domu są nie tylko naczynia złote i srebrne, ale też drewniane i gliniane; jedne służą do celów zaszczytnych, a drugie pospolitych.

(21) Jeśli tedy kto siebie czystym zachowa od tych rzeczy pospolitych, będzie naczyniem do celów zaszczytnych, poświęconym i przydatnym dla Pana, nadającym się do wszelkiego dzieła dobrego.

(22) Młodzieńczych zaś pożądliwości się wystrzegaj, a zdążaj do sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.

(23) A głupich i niedorzecznych rozpraw unikaj, wiedząc, że wywołują spory.

(24) A sługa Pański nie powinien wdawać się w spory, lecz powinien być uprzejmy dla wszystkich, zdolny do nauczania, cierpliwie znoszący przeciwności,

(25) Napominający z łagodnością krnąbrnych, w nadziei, że Bóg przywiedzie ich kiedyś do upamiętania i do poznania prawdy

(26) I że wyzwolą się z sideł diabła, który ich zmusza do pełnienia swojej woli.

Poprzedni rozdział

Góra

Następny rozdział

 Strona główna